A PHP Error was encountered

Severity: Notice

Message: Only variable references should be returned by reference

Filename: core/Common.php

Line Number: 257

A PHP Error was encountered

Severity: Warning

Message: Cannot modify header information - headers already sent by (output started at /home/biomagaz/cwcms_core/system/core/Exceptions.php:185)

Filename: core/Security.php

Line Number: 188

A PHP Error was encountered

Severity: Warning

Message: Cannot modify header information - headers already sent by (output started at /home/biomagaz/cwcms_core/system/core/Exceptions.php:185)

Filename: libraries/Session.php

Line Number: 672

BIO Magazine - Bullying Δεκέμβριος 2015
Δεκέμβριος 2015 No38

BIO Ethics

Bullying
Bullying

Ο Κ. έζησε τον εκφοβισμό και τη βία από πολύ μικρή ηλικία μέσα στο σχολείο. Δεν μίλησε, κλείστηκε στον εαυτό του και φλέρταρε με την αυτοκτονία. Σήμερα στην ενήλικη πια ζωή του έχει μάθει ότι καμία μορφή βίας δεν πρέπει να γίνεται ανεκτή. «Μας μάθανε να φταίμε και να ζούμε με την ενοχή. Μη φοβάστε να μιλήσετε» λέει στο in.gr.

Ο σχολικός εκφοβισμός ξεκίνησε για τον Κ στο δημοτικό. Και εντάθηκε την περίοδο του γυμνασίου και του λυκείου.

»Είχα ωραία παιδικά χρόνια και σαν παιδί ήμουν φυσιολογικό. Ήμουν όμως πιο ευαίσθητο από τα άλλα παιδιά και πιο μαζεμένο. Στο σχολείο η ζωή μου άλλαξε γιατί αυτά τα χαρακτηριστικά με έκαναν αδύναμο. Πήγαινα στο σχολείο και από την ώρα που θα καθόμουν υπήρχαν συνθήματα για το πώς με λένε (στιχάκια με το επώνυμο), αποκλεισμός από δραστηριότητες, κοροϊδία για την εμφάνιση μου. Κάποιες φορές συνθήματα στον πίνακα και ζωγραφιές και γέλια. Στο διάλειμμα υπήρχαν και μέρες που με σπρώχνανε, με ρίχνανε στο πάτωμα ή με στρίμωχναν σε μια γωνία βίαια. Ντρεπόμουν και έβαζα το κεφάλι κάτω. Ήθελα να εξαφανιστώ, να περάσω απαρατήρητος. Προσπαθούσα να μη τους διευκολύνω ούτε να τους δείξω πόσο πονάω. Έβγαινα πρώτος στο διάλειμμα και έμπαινα τελευταίος. Δεν ήθελα να πηγαίνω σχολείο, ούτε φροντιστήριο.

»Στο σπίτι κλεινόμουν στο δωμάτιο και φανταζόμουν άλλους κόσμους. Έκανα όνειρα ότι κάποτε θα τελειώσει. Θυμάμαι στην προσευχή μου ζητούσα από το Θεό να με κάνει απλά ένα φυσιολογικό παιδί. Σκέφτηκα ότι έτσι θα πρέπει να ζω. Ότι λόγω ευαισθησίας και διαφορετικότητας μου αξίζει και δε μπορώ να κάνω κάτι. Όλο αυτό με έκανε να θέλω να πεθάνω. Και τότε έκαναν την εμφάνιση τους οι πρώτες σκέψεις αυτοκτονίας. Αν και το έγραψα δεν το τόλμησα. Οι φίλοι μου δεν με υπερασπίστηκαν και θεωρώ ότι φοβήθηκαν την στοχοποίηση».

Ο Κ. περιγράφει τους «δράστες» του bullying ως παιδιά που προέρχονταν από προβληματικές οικογένειες. «Κάποια ήταν παιδιά χωρισμένων γονιών, κάποια είχαν και από το σπίτι τους δεχτεί βία και τη μετέφεραν στο σχολικό περιβάλλον. Μερικά ένιωθαν και τα ίδια ανασφάλεια και εντάχθηκαν στην ομάδα των bullies ώστε να ανήκουν κάπου. Δε κατηγορώ κανέναν. Άλλωστε οι πιο πολλοί έχουν χαθεί και δεν προχώρησαν καθόλου στη ζωή τους».

Ο ίδιος, όπως μας λέει, δε μίλησε σε κανένα. Φοβήθηκε ότι τα πράγματα θα γίνονταν χειρότερα. «Η σχολική κοινότητα ήταν παντελώς απούσα. Δεν υπήρξε καμία αντίδραση. Σκέφτηκα να αλλάξω σχολείο άλλα θεώρησα ότι θα μου συμβούν και εκεί τα ίδια. Οι γονείς θεωρούσαν ξεφτίλα το παιδί τους να μην είναι μάγκας και πρώτος οπότε ένιωσα ντροπή να πάω να μιλήσω και απλά το υπόμενα. Αυτό δυσκόλεψε τη σχέση με τον πατέρα μου από τον οποίο απομακρύνθηκα».

Όταν ο Κ. τελείωσε το σχολείο οι μνήμες ήταν ακόμη νωπές. «Είχα φοβίες ότι θα με κοροϊδέψουν, ότι έχω κάτι το περίεργο. Στο πανεπιστήμιο δυσκολεύτηκα στην αρχή να κοινωνικοποιηθώ. Όταν κάποιος πήγαινε να μου κάνει πλάκα εγώ σηκωνόμουν και έφευγα. Οι φίλοι μου αν και ήθελαν να με κάνουν παρέα πάντα έλεγαν ότι ήμουν στην τσίτα. Όπως καταλαβαίνετε η αυτοπεποίθηση - αυτοεκτίμηση ήταν δύσκολο πράγμα για μένα. Δεχόμουν σε πολλές εκφάνσεις της ζωής μου εκφοβισμό σαν κάτι δεδομένο (π.χ. την περίοδο του στρατού όπου ήταν η χειρότερη μου). Οι σχέσεις με το άλλο φύλο, επίσης, παραμένουν δύσκολες. Αν και τελείωσα Πολυτεχνείο, έχω Msc, και δημοσιεύσεις δε μπόρεσα να τις χαρώ και να εκτιμήσω όσα πέτυχα. Υπήρχε πάντα ένα αλλά… Τώρα με ψυχολογική υποστήριξη προσπαθώ να βάλω τα τουβλάκια σωστά έστω και τώρα να μπορέσω να ζήσω καλύτερα. Έχω αποκλείσει το τελείως φυσιολογικά. Είναι βιώματα που όταν ένα παιδί είναι πιο ευαίσθητο το ταλαιπωρούν. Κάποιοι είναι πιο δυνατοί, κάποιοι άλλοι όχι τόσο».

Για τον Κ. το πιο σημαντικό για ένα παιδί που δέχεται bullying είναι να καταφέρει να σπάσει τη σιωπή του, να μιλήσει είτε στους γονείς του, είτε στους καθηγητές του.

«Βία και εκφοβισμός υπάρχουν παντού. Στο στρατό υπάρχει μεγάλη πίεση και βία. Και εκεί πρέπει να υπάρχει βοήθεια. Επίσης στη δουλειά μεταξύ αφεντικού και υφιστάμενων. Βλέπουμε και τη σωματική και ψυχολογική βία που ασκείται και μεταξύ των συντρόφων σε μια σχέση. Καμία μορφή βίας δεν είναι ανεκτή ούτε αποδεκτή και πρέπει να αντιδρούμε. Δεν φταίμε για όλα εμείς. Μας μάθανε να φταίμε και να ζούμε με την ενοχή. Μη φοβάστε να μιλήσετε».

πηγή άρθρου

<< Επιστροφή στην λίστα

© BIO | info@biomagazine.gr

Powered by CreativeWorks