A PHP Error was encountered

Severity: Notice

Message: Only variable references should be returned by reference

Filename: core/Common.php

Line Number: 257

A PHP Error was encountered

Severity: Warning

Message: Cannot modify header information - headers already sent by (output started at /home/biomagaz/cwcms_core/system/core/Exceptions.php:185)

Filename: core/Security.php

Line Number: 188

A PHP Error was encountered

Severity: Warning

Message: Cannot modify header information - headers already sent by (output started at /home/biomagaz/cwcms_core/system/core/Exceptions.php:185)

Filename: libraries/Session.php

Line Number: 672

BIO Magazine - Cristian Albert Theodor Billroth Δεκέμβριος 2015
Δεκέμβριος 2015 No38

BIO Biography

Cristian Albert Theodor Billroth
Cristian Albert Theodor Billroth
Γερμανοαυστριακός χειρούργος γεννηθείς στις 26 Απριλίου 1829 στο Bergen, στο νησί  Rügen, της Πρωσίας.

Ο Cristian Albert Theodor Billroth θεωρείται ο πρωτοπόρος της σύγχρονης χειρουργικής στην κοιλιακή χώρα. Ο Billroth εισήγαγε αξιόλογες θεραπείες οι οποίες για τις ακόλουθες δεκαετίες αποτέλεσαν τη βάση των χειρουργικών επεμβάσεων του στομάχου, της χολής και των γυναικείων γεννητικών οργάνων. Για πολλά χρόνια, δούλευε στη Σχολή Χειρουργικής της Βιέννης. Λόγω του έργου του και των πολλών επιφανών μαθητών του, θεωρούνταν ότι ασκούσε μεγάλη επιρροή στην ανάπτυξη της γνώσης της μοντέρνας χειρουργικής. Οι χειρουργικές του μέθοδοι ή τροποποιήσεις αυτών χρησιμοποιούνται ακόμη.

Ο Cristian Albert Theodor Billroth ήταν ο πρώτος από τους πέντε γιους που γεννήθηκαν από τον Carl Theodor Billroth, έναν ιερέα διάκονο της Λουθηρανικής εκκλησίας και από τη σύζυγό του Johanna Cristina, που γεννήθηκε στο Nagel, κόρη ενός σύμβουλου του δημοσίου στο Βερολίνο. Η οικογένεια ζούσε στη Klosterstrasse, που αργότερα μετονομάστηκε Billrothstrasse προς τιμή του.

 

Εικ. 1 Βερολίνο

Τρία χρόνια μετά τη γέννηση του Billroth, η οικογένεια του μετακόμισε από το ψαροχώρι Bergen στις ακτές της Βαλτικής, στο Reinberg. Ο πατέρας του πέθανε όταν ο Theodor ήταν πέντε ετών και η μητέρα του μετά μετακόμισε στον παππού του στο Greifswald, όπου ο Billroth παρακολούθησε το Γυμνάσιο. Είχε μουσικό ταλέντο –χαρακτηριστικό της οικογένειας του. Δεν ήταν καλός μαθητής και χρειαζόταν ακόμα και διδασκαλία στο σπίτι. Φάνηκε ότι δεν ήταν δυνατόν να διαπρέψει στη γλώσσα και τα μαθηματικά, δεν ήταν ιδιαίτερα εύστροφος και μιλούσε αργά. Παρόλα αυτά κατάφερε να πάρει το απολυτήριο.

Η μητέρα του και δύο καθηγητές της ιατρικής στο Greifswald, ο Wilhelm Baum (1799-1883) και ο Philipp Magnus Seifert (1800-1845), παρότρυναν τον Billroth να γίνει γιατρός για οικονομικούς λόγους. Ο Billroth ήταν ανιψιός του ιατρικού υπαλλήλου στο Stettin, Friedrich Wilhelm Billroth, ο οποίος διακρίθηκε κατά την περίοδο της χολέρας.

Κατά τη διάρκεια του πρώτου εξαμήνου ως φοιτητής ιατρικής στο Greifswald, ο Billroth σπούδασε φυσικές επιστήμες και ξεκίνησε την πολύπλευρη δραστηριότητά του και την προσεκτική χρήση του χρόνου του, που χαρακτήριζε τα τελευταία χρόνια της ζωής του. Ακολούθησε τον Baum στο Πανεπιστήμιο του Göttingen, όπου ίδρυσε μια πολύχρονη φιλία με τον Georg Meissner (1829-1905). Όπως και ο Billroth, ο Meissner ενδιαφέρθηκε για τη μουσική και έγινε μαθητής του φυσιολόγου Rudolph Wagner (1805-1864), που δίδαξε τον Billroth τη χρήση του μικροσκοπίου.

Με τον Wagner και τον Meissner, ο Billroth πήγε στην Τεργέστη να μελετήσει τη νευρολογία των ψαριών. Το 1851, συνέχισε τις σπουδές του στο Βερολίνο με δασκάλους τον Bernhard Rudolf Konrad von Langenbeck (1810-1887), τον Johann Lukas Schönlein (1793-1864), τον Moritz Heinrich Romberg (1795-1873) και τον Ludwig Traube (1818-1876). Ο Traube τον δίδαξε πειραματική παθολογία και τον ενθάρρυνε να γράψει τη διατριβή του στο «De natura et causa pulmonum affectionis quae nerve utroque vago dissectro exoritur». Στις 30 Σεπτεμβρίου 1852, ο Billroth έλαβε το διδακτορικό του στο Βερολίνο και εκείνο το χειμώνα πέρασε τις κρατικές εξετάσεις ιατρικής, και μετά εργάστηκε στην Οφθαλμολογική Κλινική του Albrecht von Graefe (1828-1870).

 

Εικ. 2 Albrecht von Graefe

Προκειμένου να ολοκληρώσει σπουδές στη δερματολογία με τον Ferdinand von Herba (1816-1880), στην παθολογία με τον August Wilhelm Eduard Theodor Henschel (1790-1856) και στην εσωτερική παθολογία με τον Johann von Oppolzer (1808-1871), ο Billroth πήγε στη Βιέννη, την άνοιξη του 1853. Εκείνο το φθινόπωρο προσπάθησε μάταια να διοριστεί ως γενικός ιατρός στο Βερολίνο, αλλά μετά από μερικούς μήνες διορίστηκε βοηθός του Bernhard von Langenbeck στη χειρουργική κλινική του Πανεπιστημίου του Βερολίνου (1853-1860).

Έκανε δημοσιεύσεις σε θέματα ιστολογικής παθολογίας και το 1856 έγινε λέκτορας (Privatdozet) στη χειρουργική και παθολογική ανατομία. Αργότερα έδωσε διαλέξεις σχετικά με χειρουργικές επεμβάσεις και έκανε πρακτικές επιδείξεις. Το 1855 παρουσίασε τον πρώτη του μονογραφία για τους πολύποδες και κατέληξε στο συμπέρασμα ότι οι καλοήθεις και κακοήθεις πολυποδοειδείς όγκοι του παχέος εντέρου σχετίζονταν και πρότεινε έγκαιρη θεραπεία. Δημοσίευσε πολλά έργα για την παθολογία των κυστικών όγκων στους όρχεις και τη συγκριτική ανατομία του σπλήνα.

Μετά το θάνατο του Heinrich von Meckel Helmsbach (1822-1856) από εντερική φυματίωση, ο Billroth προτάθηκε για τη Διεύθυνση Παθολογικής ανατομίας στο Βερολίνο μαζί με τον Robert Remak (1815-1865) και τον Virchow (1821-1902). Ο πρώτος είχε χάσει την υποστήριξη επειδή είχε κάνει αίτηση πριν από τον θάνατο του Meckel και ήταν Εβραίος και ο Virchow είχε εκφράσει δημοσίως ισχυρές πολιτικές θέσεις υποστηρίζοντας τη δημοκρατία και την ελευθερία. Μετά τη μονογραφία του Virchow το 1848-1849, «Η Ιατρική Μεταρρύθμιση», που έθετε την έντονη αντίθεση του για αναπόδεικτες «υποθέσεις» που καθόριζαν αυταρχικοί καθηγητές, απελάθηκε από το Βερολίνο που ήταν παθολογοανατόμος. Τελικά, ο Virchow διορίστηκε με τον Billroth να είναι ο δεύτερος υποψήφιος.

Εικ. 3 Rudolf Virchow

Στο Βερολίνο, ο Billroth συνάντησε τη σύζυγό του Χριστίνα, κόρη ενός δικαστικού ιατρού του Heinrich Sabatier Michaelis (1791-1857) και της Karoline Eunike. Παντρεύτηκαν το 1858 και από τέσσερις κόρες και ένα γιο, μόνο τρεις κόρες επέζησαν.

Ο Billroth στράφηκε στη διδασκαλία και στη συγγραφή των ιστορικών εξελίξεων στη χειρουργική και ανακηρύχτηκε καθηγητής της χειρουργικής και διευθυντής του γνωστού νοσοκομείου και κλινικής στη Ζυρίχη το 1860, παραμένοντας σε αυτή τη θέση μέχρι το 1867, όταν έγινε καθηγητής στο Πανεπιστήμιο της Βιέννης και επικεφαλής της 2ης Χειρουργικής Κλινικής του Γενικού Νοσοκομείου της Βιέννης. Κατά τη διάρκεια των επτά ετών ως διευθυντής στη Ζυρίχη πρόσθεσε τα μέγιστα στη φήμη και την ανάπτυξη της χειρουργικής κλινικής.

Η σύγχρονη χειρουργική ήταν στο ξεκίνημά της και ο Billroth έδειξε ιδιαίτερο ενδιαφέρον για τις αιτίες του τραυματικού πυρετού. Επέμεινε στη μέτρηση της θερμοκρασίας και πίστευε ότι ο τραυματικός πυρετός προκαλείται από δηλητηριώδη χημική ουσία που παράγεται από κάποιους ζωντανούς οργανισμούς.

Στο Πανεπιστήμιο της Ζυρίχης (1860-1867) ως καθηγητής και διευθυντής της χειρουργικής κλινικής, ο Billroth δημοσίευσε το κλασικό βιβλίο του «Die Allgemeine chirurgische Pathologie und Therapie» το 1863. Στη Ζυρίχη εισήγαγε τις έννοιες του ελέγχου, δημοσιεύοντας όλα τα αποτελέσματα, καλά ή κακά, τα οποία είχαν ως αποτέλεσμα ειλικρινείς συζητήσεις σχετικά με την νοσηρότητα, τη θνησιμότητα καθώς και τεχνικές για την ακόλουθη βελτίωση της επιλογής των ασθενών.

 

Εικ. 4 Διδασκαλία του Billroth

Το κορυφαίο σημείο της καριέρας του Billroth, ωστόσο, ξεκίνησε όταν συμμετείχε ως καθηγητής στο Πανεπιστήμιο της Βιέννης, όπου εργάστηκε από το 1867 ως το θάνατο του το 1894. Εκεί ο Billroth διακρίθηκε ως χειρουργός, ως δάσκαλος και ως επιστήμονας.

Το 1870 πρόσφερε εθελοντικά τις υπηρεσίες του στο Γαλλοπρωσικό Πόλεμο, με το να εργάζεται σε νοσοκομεία πολέμου στο Weissenburg και Mannheim.

Υπήρξε πρωτοπόρος στη μελέτη των βακτηριακών αιτιών του τραυματικού πυρετού, όπως αποδεικνύεται από μελέτες σχετικά με τους τύπους βλάστησης της Cocobacteria septica («Untersuchungen uber die Vegetationsformen») το 1874. Ο Billroth πρότεινε να χρησιμοποιούν αντισηπτικές τεχνικές στις χειρουργικές πράξεις και ολοκλήρωσε πολλές επικίνδυνες εγχειρήσεις με επιτυχία λόγω της μεγάλης ικανότητάς του και προσοχής. Με τον κίνδυνο των θανατηφόρων χειρουργικών λοιμώξεων να εξαλείφεται, ο Billroth προχώρησε στην εκτομή ή αφαίρεση οργάνων που μέχρι τότε θεωρούνταν αδύνατο. Το 1872 ήταν ο πρώτος που αφαίρεσε τμήμα του οισοφάγου, ενώνοντας τα υπόλοιπα μέρη μαζί και το 1873 πραγματοποίησε τη πρώτη πλήρη εκτομή λάρυγγα. Ήταν ο πρώτος χειρούργος που ειδικεύτηκε στον καρκίνο του ορθού και το 1876 πραγματοποίησε 33 τέτοιες επεμβάσεις.

Μέχρι το 1881 ο Billroth έκανε τις χειρουργικές επεμβάσεις του εντέρου να φαίνονται σχεδόν κοινές και ήταν έτοιμος να επιχειρήσει ότι εμφανιζόταν στην εποχή του ως και την εκτομή του πυλωρού. Η επιτυχής εκτέλεση της επέμβασης προκάλεσε μεγάλη αίσθηση και έτσι ξεκίνησε η  σύγχρονη εποχή της χειρουργικής. Η πλαστική χειρουργική, ειδικότερα στο πρόσωπο, ήταν επίσης ένας τομέας εξειδίκευσής του. 

Ο Billroth ίδρυσε τη Βουλή της Κοινωνίας των Ιατρών στη Βιέννη – «ΚΚ Haus der Gesellschaft der Ärzte» – και ταυτόχρονα με τις προσπάθειες του το «Rudolfinerhaus», ένα εκπαιδευτικό ίδρυμα για τις «κοσμικές» νοσοκόμες, ιδρύθηκε στη Βιέννη. Για το σκοπό αυτό έγραψε ένα εγχειρίδιο για τους Οίκους ευγηρίας και τα νοσοκομεία, το 1881.

Ο Billroth ήταν επίσης ένας άνθρωπος με έντονη καλλιτεχνική κλίση, πάνω από όλα ένας μεγάλος εραστής της μουσικής. Ήταν καλλιτέχνης από τη φύση του: διαισθητικός, ανθρώπινος, εφευρετικός. Το σπίτι του στη Βιέννη έγινε ένα κέντρο μουσικής όπου έπαιζε δεύτερο βιολί και βιόλα και έγινε φίλος με τον Johannes Brahms και με έναν μουσικό θεωρητικό και συγγραφέα τον Eduard Hanslick (1825-1904). Δύο από τα κουαρτέτα εγχόρδων του Brahms ήταν αφιερωμένα στον Billroth και κατά τη διάρκεια της τελευταίας ασθένειας του εργαζόταν στο φυσιοψυχολογικό βιβλίο του «Ποιος είναι ο Μουσικός;» («Wer ist musikalisch») που δημοσιεύτηκε από τον Hanslick  το 1896. Στη Ζυρίχη κλήθηκε μερικές φορές ως προσκεκλημένος μαέστρος της Συμφωνικής Όπερας της Ζυρίχης.

Εικ. 5 Johannes Brahms

Ο Billroth ήταν μέλος της Ακαδημίας Επιστημών στη Βιέννη και επίτιμο μέλος τριάντα δύο επιστημονικών εταιρειών και μέλος του Αυστριακού Herrenhaus από το 1886. Έχει επίσης τιμηθεί με δεκαέξι διακεκριμένα βραβεία. Η βιβλιογραφία του περιλαμβάνει περίπου 150 δημοσιεύσεις.

Μέχρι την άνοιξη του 1887 ήταν εξαιρετικά ισχυρός και υγιής, όταν για πρώτη φορά αρρώστησε με σοβαρή φλεγμονή των πνευμόνων, που στη συνέχεια εξελίχθηκε σε απειλητική για τη ζωή του και έπασχε από καρδιακή ανεπάρκεια που επιδεινώθηκε τα τελευταία χρόνια. Ωστόσο, έζησε για να απολαύσει τα εξηκοστά γενέθλια του και την 25η επέτειο του ως καθηγητής της Βιέννης. Ο Billroth πέθανε στις 6 Φεβρουαρίου του 1894 στην Αμπάσια της Χερσονήσου Ίστρια, στην Ιταλία (τώρα Opatija Κροατίας) και τάφηκε με πριγκιπικές τιμές στη Βιέννη. 

Χρήστος Ιαβάτσο, MD, MSc, PhD
Senior Clinical Fellow - Gynaecological Department – Royal Surrey County Hospital, Guildford, UK

<< Επιστροφή στην λίστα

© BIO | info@biomagazine.gr

Powered by CreativeWorks