A PHP Error was encountered

Severity: Notice

Message: Only variable references should be returned by reference

Filename: core/Common.php

Line Number: 257

A PHP Error was encountered

Severity: Warning

Message: Cannot modify header information - headers already sent by (output started at /home/biomagaz/cwcms_core/system/core/Exceptions.php:185)

Filename: core/Security.php

Line Number: 188

A PHP Error was encountered

Severity: Warning

Message: Cannot modify header information - headers already sent by (output started at /home/biomagaz/cwcms_core/system/core/Exceptions.php:185)

Filename: libraries/Session.php

Line Number: 672

BIO Magazine - Οι start ups μπορούν να βγάλουν την Ελλάδα από την κρίση Δεκέμβριος 2015
Δεκέμβριος 2015 No38

BIO Interview

Οι start ups μπορούν να βγάλουν την Ελλάδα από την κρίση
Οι start ups μπορούν να βγάλουν την Ελλάδα από την κρίση

Συνέντευξη στην Μαρίση Μπαλιούση

Προσωπικά θα προτιμούσα τον τίτλο του High Tech Έθνους. Ναι μεν οι start up επιχειρήσεις αποτελούν ένα ενδιαφέρον φαινόμενο,  η ανάπτυξή τους όμως οφείλεται κυρίως στη βιομηχανία της υψηλής τεχνολογίας. 

Όλα ξεκίνησαν πριν από 25 χρόνια. Και η πορεία μας αντικατοπτρίζεται στην οικονομία μας. Τότε, το κατά κεφαλήν ΑΕΠ του Ισραήλ ήταν μεταξύ 15.000 – 17.000 δολάρια. Και για πολλά χρόνια ούτε καν μπορούσαμε να διανοηθούμε ότι θα υπερβεί τις 20.000 δολ. Κι όμως, σήμερα, 25 χρόνια μετά, το κατά κεφαλή ΑΕΠ έχει υπερδιπλασιαστεί και σύμφωνα με επίσημα στοιχεία (όπως του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών, της Παγκόσμιας Τράπεζας κτλ) κυμαίνεται μεταξύ 36.000 – 40.000 δολάρια. Οι επιδράσεις λοιπόν στην οικονομία μας ήταν εντυπωσιακές. 

Η high tech βιομηχανία, η οποία σημειωτέον ήταν σχεδόν ανύπαρκτη στο Ισραήλ πριν από 25 χρόνια, συμβάλλει σήμερα στο 50% της οικονομίας μας. Και δεν είναι μόνο οι επιδράσεις που έχει στην οικονομία και ως εκ τούτου στην ποιότητα της ζωής μας. Είναι οι επιδράσεις που υπάρχουν και σε άλλους τομείς. Όπως για παράδειγμα το γεγονός ότι ο αριθμός των πατεντών ανά κεφαλή είναι ο υψηλότερος στον κόσμο. Καθώς επίσης και το γεγονός ότι ο αριθμός των ισραηλινών επιχειρήσεων που είναι εισηγμένες στο Nasdaq είναι ο τρίτος στον κόσμο (μετά τις ΗΠΑ και τον Καναδά). Από κάθε άποψη λοιπόν μιλάμε για αξιοσημείωτες επιδόσεις. 

Πρώτα απ΄ όλα έχει σχέση με τον χαρακτήρα μας. Γενικότερα μιλώντας, από μικρή ηλικία μας νουθετούν ώστε να έχουμε ισχυρή άποψη και να πιστεύουμε στους εαυτούς μας. Ανεξαρτήτως αν πρόκειται για μια συμπεριφορά η οποία ενδέχεται να αποβεί προβληματική απέναντι στις αρχές για παράδειγμα, ή μπορεί οι γονείς να δυσκολεύονται να ελέγξουν τα παιδιά τους ή οι δάσκαλοι να θέσουν υπό έλεγχο την τάξη ή ακόμη και οι εργοδότες μπορεί να έχουν πρόβλημα όσον αφορά τους υφισταμένους τους. Επιπλέον, δυσκολευόμαστε να δεχτούμε το «όχι» ως απάντηση με την έννοια ότι αν πιστεύουμε σε κάτι πάρα πολύ θα βρούμε τον τρόπο να το κάνουμε. Και τρίτον, επίσης χαρακτηριστικό του τρόπου σκέψης μας ως λαού, είναι το γεγονός ότι δεν φοβόμαστε την αποτυχία. Ο συνδυασμός των τριών προαναφερθέντων στοιχείων είναι συμβατός με τον τομέα της υψηλής τεχνολογίας για τον οποίο είναι απαραίτητη η καινοτομία, η τόλμη και βέβαια η πρωτοβουλία.

- Λέτε, λοιπόν, ότι η νοοτροπία των Ισραηλινών ήταν ένας από τους παράγοντες που δημιούργησαν συμβατότητα μεταξύ της ανάγκης για προηγμένη τεχνολογία και της ισραηλινής φιλοδοξίας.

Στη συνέχεια, το 1995 ήρθε στη ζωή μας το διαδίκτυο. Μπορεί σήμερα να είναι κάτι το οποίο θεωρούμε ως δεδομένο, την εποχή εκείνη όμως ήταν ένα θαύμα. Με το πάτημα ενός μόνο κουμπιού έφτανες μέσω διαδικτύου στην άλλη άκρη του κόσμου. Κι όμως, στην αρχή κανείς στον κόσμο δεν ήξερε πώς να το εκμεταλλευτεί. Πώς να εκμεταλλευτεί τις δυνατότητές του. Γύρω στο 1995 μια ομάδα φοιτητών στο Ισραήλ πραγματοποίησε μια εφεύρεση την οποία ανέπτυξε σε διάστημα 6 μηνών και στο επόμενο εξάμηνο κατάφερε να έχει 20 εκατ. χρήστες, για να έρθει στη συνέχεια η AOL και να την αγοράσει για 400 εκατ. δολ. 

Ναι. Την εποχή εκείνη η επιτυχία του ήταν κάτι το μοναδικό. Η είδηση ήταν στα πρωτοσέλιδα όλων των ισραηλινών εφημερίδων για μια εβδομάδα. Και τότε άρχισαν να ξεπηδούν εταιρείες σαν τα μανιτάρια. Τυπικό χαρακτηριστικό των Ισραηλινών είναι άλλωστε η σκέψη «αν μπορεί να το κάνει αυτός μπορώ να το κάνω κι εγώ». Τα κεφάλαια δεν ήταν θέμα. Αν έχεις μια καλή ιδέα, τότε το να αντλήσεις χρήματα δεν αποτελεί πρόβλημα. Η αλήθεια είναι πως οι περισσότερες από αυτές τις εταιρείες απέτυχαν. Αλλά όπως ήδη σας ανέφερα αν κάποιος στο Ισραήλ αποτύχει δεν το βάζει κάτω. Προσπαθεί ξανά και ξανά. Δημιουργήθηκε λοιπόν μια τάση, κάτι σαν εθνικό μας σπορ. Έφτιαχναν τις εταιρείες τους, με την ελπίδα ότι θα γινόντουσαν μεγάλες ή κάποιος θα τους εξαγόραζε κτλ. 

Η φήμη λοιπόν που δημιούργησαν οι Ισραηλινοί στον τομέα της καινοτομίας είχε ως αποτέλεσμα σήμερα πάνω από 200 πολυεθνικές εταιρείες να έχουν κέντρα Έρευνας και Ανάπτυξης στη χώρα. 

Σε γενικές γραμμές θα έλεγα ναι. Ωστόσο, είχε διαμορφωθεί μια τάση αρκετά χρόνια πριν. Είχα την τύχη να είμαι ένας από του τέσσερις πρώτους εργαζόμενους της Intel όταν ήρθε στο Ισραήλ το 1974. Ο λόγος που επεκτάθηκε εκεί οφείλεται στο γεγονός ότι πίστευε πως στην περιοχή υπήρχαν πολύ καλοί μηχανικοί. Το ίδιο ισχύει και για την IBM, την Motorola αλλά και άλλες. Η πλειονότητα των πολυεθνικών όμως, όπως η Microsoft, η Google, η Apple, η Facebook, η Cisco κ.ά. ήρθαν με το «κύμα» που δημιούργησε το ρεύμα των start ups. Άλλες δημιούργησαν τις δικές τους εταιρείες, άλλες εξαγόρασαν υπάρχουσες, όπως για παράδειγμα η Cisco που εξαγόρασε την NDS την οποία και την μετονόμασε σε Cisco Israel. 

Ο αντίκτυπος είναι τεράστιος. Περίπου το 40% του κλάδου της υψηλής τεχνολογίας στο Ισραήλ προέρχεται από τις πολυεθνικές που έχουν παρουσία εκεί. Η Intel για παράδειγμα απασχολεί περίπου 8.000 εργαζόμενους, έχει περίπου διπλάσιο αριθμό εργολάβων και εξάγει περίπου 4 δισ. δολ. Αποτελεί τον μεγαλύτερο εξαγωγέα της χώρας. 

Κακώς. Προσωπικά προτιμώ να συνεργαστώ με κάποιον που έχει αποτύχει 5 φορές παρά με κάποιον που δεν έχει προσπαθήσει ποτέ. Γιατί αυτός που έχει αποτύχει γνωρίζει πλέον τι δεν πρέπει να κάνει. Τι πρέπει να αποφύγει. Σίγουρα πρέπει να εξετάζουμε τις λεπτομέρειες και να μιλάμε για «υπολογισμένο κίνδυνο». Ξέρουμε όμως τα στατιστικά: μια στις 20 προσπάθειες είναι επιτυχημένη. Παρ’ όλα αυτά ενθαρρύνουμε τους ανθρώπους να προσπαθούν ξανά και ξανά με την ελπίδα ότι στο τέλος θα τα καταφέρουν. 

Ο κόσμος είναι ένα μικρό χωριό. Σήμερα μιλάμε για την παγκόσμια οικονομία. Και αν κάποιος έχει μια καλή ιδέα –και να σημειώσω εδώ πως έχει δει νέες εταιρείες στην Ελλάδα οι οποίες εκτιμώ πως θα επιτύχουν- τότε θα μπορέσει να έχει πρόσβαση στα κεφάλαια που χρειάζεται. Θα πρέπει λοιπόν να κοιτάει κανείς πέρα από τα σύνορά του, να κοιτάζει στην Αμερική, στην υπόλοιπη Ευρώπη, στην Ασία. Αν λοιπόν κάποιος έχει μια «καλή» ιδέα, τότε πιστεύω ότι δεν θα έχει πρόβλημα να βρει τα κεφάλαια που χρειάζεται ακόμη και αν είναι στην Ελλάδα: είτε απευθυνθεί σε venture capitals, είτε μέσω επιχορηγήσεων, η εύρεση κεφαλαίων δεν θα αποτελέσει πρόβλημα. 

Δεν είμαι σε θέση να δώσω συμβουλή, εκτιμώ ωστόσο ότι θα πρέπει το ελληνικό σύστημα να δημιουργήσει τις κατάλληλες υποδομές ούτως ώστε οι καλές ιδέες να φτάνουν στο παγκόσμιο χρήμα: στην Παγκόσμια Τράπεζα, σε επενδυτές στην Wall Street, σε funds κτλ. 

Οι start ups δεν είναι πανάκεια. Θα μπορούσαν να αποτελέσουν ωστόσο συστατικό στη λύση. Αν συγκρίνετε το Ισραήλ του 1995 με την Ελλάδα του σήμερα, το Ισραήλ ήταν σε πολύ χειρότερη κατάσταση. Είχαμε τεράστιο πληθωρισμό, υπέρογκο δημόσιο χρέος, υψηλά ποσοστά ανεργίας. Σήμερα η εικόνα μας είναι τελείως διαφορετική. Οπότε, δεν θα πρέπει να χάνετε την ελπίδα σας. Θα πρέπει απλά να τροφοδοτείτε τα στοιχεία εκείνα της οικονομίας τα οποία μπορούν να σας βγάλουν από την κρίση. Και εκτίμησή μου είναι πως οι Έλληνες είναι και έξυπνοι και ευφυείς. Με μεγάλες προοπτικές. Δεν χρειάζεται 30 χρόνια για παράδειγμα για να δει κανείς αποτελέσματα.

πηγη αρθρου

<< Επιστροφή στην λίστα

© BIO | info@biomagazine.gr

Powered by CreativeWorks