A PHP Error was encountered

Severity: Notice

Message: Only variable references should be returned by reference

Filename: core/Common.php

Line Number: 257

A PHP Error was encountered

Severity: Warning

Message: Cannot modify header information - headers already sent by (output started at /home/biomagaz/cwcms_core/system/core/Exceptions.php:185)

Filename: core/Security.php

Line Number: 188

A PHP Error was encountered

Severity: Warning

Message: Cannot modify header information - headers already sent by (output started at /home/biomagaz/cwcms_core/system/core/Exceptions.php:185)

Filename: libraries/Session.php

Line Number: 672

BIO Magazine - Διαπυητική Ιδρωταδενίτιδα Δεκέμβριος 2015
Δεκέμβριος 2015 No38

BIO Health

Διαπυητική Ιδρωταδενίτιδα
Διαπυητική Ιδρωταδενίτιδα

Η Διαπυητική Ιδρωταδενίτιδα είναι μια χρόνια, επανεμφανιζόμενη πάθηση του δέρματος,η οποία συχνά χαρακτηρίζεται από επώδυνες φλεγμονώδεις βλάβες σε περιοχές του σώματος πλούσιες σε αποκρινείς αδένες. Επιβαρύνει πολύ τους πάσχοντες και προβληματίζει τους κλινικούς γιατρούς, επειδή συχνά είναι ανθεκτική σε πολλαπλές φαρμακευτικές και χειρουργικές θεραπείες. Τα χαρακτηριστικά της νόσου και τις νέεςθεραπευτικές δυνατότητες αντιμετώπισης της με βιολογικούς παράγοντες μας παρουσιάζει στο άρθρο του ο Καθηγητής Παθολογίας, κ. Ευάγγελος  Γιαμαρέλλος-Μπουρμπούλης*.

Η συχνότητα της νόσου

Η Διαπυητική Ιδρωταδενίτιδα (ΔΙ)–αποτελεί μετάφραση στην Ελληνική του όρου Hidradenitis Suppurativa- είναι εξαιρετικά συχνή πάθηση. Προσβάλει περίπου 1% του γενικού πληθυσμού αν και η επιδημιολία αυτή διαφέρει σημαντικά ανάλογα με τη γεωγραφική περιοχή. Έτσι, στις Σκανδιναβικές χώρες προσβάλει 4% του γενικού πληθυσμού, στη Βόρεια Αμερική 0.8% και στη Γαλλία 0.97%, ενώ στην Ελλάδα η συχνότητά της εκτιμάται σε 1.3%.

Η εκδήλωσητης ΔΙ

Η ΔΙ είναι νόσημα εξαιρετικά επιβαρυντικό για τον ασθενή. Προσβάλει και τα δύο φύλα και εκδηλώνεται συνήθως κατά την εφηβεία, αν σε αρκετές περιπτώσεις μπορεί να εκδηλωθεί μέχρι την ηλικία των 30 ετών. Η ΔΙ εκδηλώνεται σε περιοχές δέρματος πλούσιες σε αποκρινείς ιδρωτοποιούς αδένες, δηλαδή στις μασχάλες, στις περιοχές κάτω από τους μαστούς, στις μηροβουβωνικές πτυχές, στο όσχεο και στους γλουτούς. Η νόσος παρουσιάζει εξάρσεις και υφέσεις. Κυριότερο εκλυτικό αίτιο των εξάρσεων είναι το συναισθηματικό στρες και οι μεταβολές των επιπέδων των γυναικείων ορμονών, εξηγώντας έτσι γιατί οι εξάρσεις στις γυναίκες εκδηλώνονται κυρίως πριν από την έμμηνο ρύση. Σε κάθε έξαρση, οι προσβεβλημένες περιοχές διογκώνονται, με σημεία φλεγμονής και οξύ άλγος. Οι βλάβες αυτές ονομάζονται οζίδια και είναι ιδιαίτερα επώδυνες στην ψηλάφηση. Σε 3-5 ημέρες τα οζίδια «ανοίγουν» με την αυτόματη έξοδο πυώδους ή οροπυώδους υγρού. Με την πρόοδο της νόσου, οι εξάρσεις γίνονται όλο και πιο συχνές και σχηματίζονται κάτω από το δέρμα συρίγγια, τα οποία συνέχεια πυορροούν, ενώ το δέρμα γίνεται εξαιρετικά δύσοσμο. Κάποιοι ασθενείς οδηγούνται στο σημείο να φορούν πάνες προκειμένου να αντιμετωπίσουν τη συνεχή πυρόρροια από τους γλουτούς ή τις γεννητικές περιοχές. Σε πολλούς ασθενείς, οι συνεχείς αυτές εξάρσεις και υφέσεις οδηγούν στη δημιουργία ουλών του δέρματος. Στην εξέλιξη της νόσου τα οζίδια δημιουργούνται συνέχεια και δυσχαιρένουν σημαντικά την καθημερινή ζωή. Έτσι, οι ασθενείς δυσκολεύονται να ανοίξουν τα χέρια τους, να καθίσουν ή να έχουν μία φυσιολογική σεξουαλική ζωή.

Η εμφάνιση του πύου δημιουργεί την αίσθηση ότι η ΔΙ είναι μία μορφή λοίμωξης. Οι περισσότεροι,όμως, ασθενείς που λαμβάνουν αντιβιοτικά χρονίως ή που υποβάλλονται σε συνεχείς χιερουργικές διανοίξεις των οζιδίων τους γνωρίζουν ότι η ΔΙ δεν είναι λοίμωξη, αφού με όλους αυτούς τους χειρισμούς το νόσημά τους δε βελτιώνεται.

ΔΙ: ένα αυτό-άνοσο νόσημα

Είναι, πλέον, γνωστό την τελευταία πενταετία, μετά από διεθνή πρωτοπόρα έρευνα η οποία έχει γίνει στη Δ΄Παθολογική Κλινική του Πανεπιστημίου Αθηνών, ότι η ΔΙ είναι νόσημα με αυτο-άνοσα χαρακτηριστικά. Πολλοί ερευνητές πιστεύουν ότι η ΔΙ είναι αυτο-φλεγμονώδες νόσημα.

Θεραπευτική αντιμετώπιση

Η μοντέρνα αυτή θεώρηση της παθογένειας της ΔΙ έχει δημιουργήσει νέους ορίζοντες στη θεραπευτική της αντιμετώπιση. Σήμερα είναι αποδεκτό ότι οι συνεχείς χειρουργικές διανοίξεις, η χρήση αντισηπτικών και η χρήση τοπικών αλοιφών δε βοηθά. Η ΔΙ είναι ένα νόσημα ανθεκτικό στη θεραπεία και ακόμα και η χρήση κορτιζόνης δεν είναι αποτελεσματική. Τα αποτελέσματα κλινικών μελετών έχουν δείξει ότι η ωφέλεια των ασθενών μπορεί να προέλθει από τη θεραπεία με βιολογικούςπαράγοντες ιδιαίτερα με μονοκλωνικά αντισώματα, τα οποία δεσμεύουν το πρωτεϊνικό μόριο TNFα. Αναμένεται ότι το αντίσωμα ανταλιμουμάμπη, γρήγορα, θα λάβει ένδειξη στη χώρα μας για τη θεραπεία της νόσου. Τα υπάρχοντα αποτελέσματα των μελετών αναδεικνύουν ότι η η θεραπεία με την ανταλιμουμάμπη περιορίζει την ένταση του πόνου, μειώνει τη συχνότητα των υποτροπών και βελτιώνει την ποιότητα ζωής.


*Ο κ. Ευάγγελος Ι. Γιαμαρέλλος-ΜπουρμπούληςMD, PhD είναι Αναπληρωτής Καθηγητής Παθολογίας, Δ΄Παθολογικής Κλινικής Ιατρικής Σχολής Πανεστημίου Αθηνών,στο Πανεπιστημιακό Γενικό Νοσοκομείο ΑΤΤΙΚΟΝ

<< Επιστροφή στην λίστα

© BIO | info@biomagazine.gr

Powered by CreativeWorks