A PHP Error was encountered

Severity: Notice

Message: Only variable references should be returned by reference

Filename: core/Common.php

Line Number: 257

A PHP Error was encountered

Severity: Warning

Message: Cannot modify header information - headers already sent by (output started at /home/biomagaz/cwcms_core/system/core/Exceptions.php:185)

Filename: core/Security.php

Line Number: 188

A PHP Error was encountered

Severity: Warning

Message: Cannot modify header information - headers already sent by (output started at /home/biomagaz/cwcms_core/system/core/Exceptions.php:185)

Filename: libraries/Session.php

Line Number: 672

BIO Magazine - Αλλάζουν χέρια οι ξένοι κολοσσοί του ελαιολάδου Δεκέμβριος 2015
Δεκέμβριος 2015 No38

BIO Agriculture

Αλλάζουν χέρια οι ξένοι κολοσσοί του ελαιολάδου
Αλλάζουν χέρια οι ξένοι κολοσσοί του ελαιολάδου

Μέσα σε διάστηµα λίγων µόλις µηνών, σύμφωνα με το ρεπορτάζ του περιοδικού el, δύο επιχειρηµατικά γκρουπ από την τη Μεγάλη Βρετανία και την Κίνα, χωρίς προηγούµενη παρουσία στον ελαιουργικό κλάδο, εξαγόρασαν τους δύο οµίλους, Deoleo Ισπανίας και Salov Ιταλίας, µε τα ισχυρότερα και πλέον αναγνωρίσιµα brands της διεθνούς αγοράς. Το παιχνίδι ανοίγει...

Η είδηση της απόκτησης της ιταλικής Salov από την Bright Food µπορεί να µην έτυχε της δηµοσιότητας που της αξιζε στον εγχώριο οικονοµικό Τύπο -η Agrenda, βεβαίως, έγραψε σχετικά-όµως παράγοντες της ελληνικής αγοράς µίλησαν από την πρώτη στιγµή για ένα ντηλ που δηµιουργεί νέα δεδοµένα στο τοπίο της παγκόσµιας αγοράς.
Και δε θα µπορούσε να είναι αλλιώς όταν ένας κινεζικός κολοσσός που, εκτός των άλλων, «εκπροσωπεί» την ταχύτερα αναπτυσσόµενη αγορά ελαιολάδου στον κόσµο την οποία επιθυµεί διακαώς να διεµβολίσει η χώρα µας, αποκτά τον έλεγχο µιας ιστορικής βιοµηχανίας που µε τα σήµατά της φιγουράρει στις πρώτες θέσεις των πωλήσεων στις ΗΠΑ και τη Μεγάλη Βρετανία.
Επιπλέον, το ντηλ Bright Food – Salov δεν ήταν το µοναδικό που σηµάδεψε τον ελαιουργικό κλάδο τη σεζόν που διανύουµε. Είχε προηγηθεί λίγους µήνες πριν και, πιο συγκεκριµένα, τον Απρίλιο η «αποεθνικοποίηση» της ισπανικής Deoleo, Νο 1 «παίκτη» σε παγκόσµιο επίπεδο ο οποίος, υπό το βάρος δυσβάστακτων χρεών, πέρασε στα χέρια ενός επενδυτικού fund µε έδρα το Λονδίνο.
∆ύο εκ των κορυφαίων βιοµηχανιών ελαιολάδου στον κόσµο, λοιπόν, άλλαξαν χέρια µέσα σε λίγους µόνο µήνες. Την ίδια ώρα, η διαρκώς αυξανόµενη παγκόσµια ζήτηση για το προϊόν έχει προσελκύσει την προσοχή κι άλλων κολοσσών, όπως η Cargill. Ο αµερικανικός γίγαντας των αγροτικών εµπορευµάτων απέκτησε πρόσφατα –µέσω της ινδικής θυγατρικής της- το σήµα Leonardo από την τοπική εταιρεία Dalmia και δε σκοπεύει να σταµατήσει εκεί.

Κινεζική «απόβαση» στην Ιταλία

Η συµφωνία µεταξύ της Bright Food και της Salov προβλέπει τη µεταβίβαση στην πρώτη του 90% που µέχρι πρότινος κατείχε η οικογένεια Fontana -ιδρυτές της επιχείρησης που µετράει 95 χρόνια ζωής- και η οποία θα κρατήσει µόνο το 10%. Το τίµηµα δεν έγινε γνωστό όµως, σύµφωνα µε πληροφορίες, ανέρχεται κοντά στα 110 εκατ. ευρώ. Ποσό πολύ µικρό αν αναλογιστεί κανείς τα 330 εκατ. ευρώ τζίρο που πραγµατοποιεί ετησίως η εταιρεία και, επίσης, τα περίπου 300 εκατ. ευρώ στα οποία υπολογιζόταν η αξία του πριν από λίγα χρόνια όταν, όπως φηµολογείται, ενδιαφέρθηκε πρώτη φορά γι’ αυτή η εταιρεία µε έδρα τη Σαγκάη. Βεβαίως, στο µεσοδιάστηµα η ιταλική οικονοµία –όπως και ο υπόλοιπος ευρωπαϊκός Νότος- βυθίστηκε στην ύφεση, κάτι που οδήγησε στην απαξίωση πολλών περιουσιακών στοιχείων και οι Κινέζοι δεν έχασαν την ευκαιρία…
Αξιοσηµείωτο είναι ότι, όπως µεταδίδει ο ξένος Τύπος, στη συµφωνία υπάρχει ρήτρα διπλασιασµού της παραγωγής µέσα σε µια τριετία- σε διαφορετική περίπτωση η πώληση αντιστρέφεται. Η πρόβλεψη αυτή, αν µη τι άλλο, αποδεικνύει τις προθέσεις και τα σχέδια του κινεζικού οµίλου ο οποίος αποκτάει µια παραγωγική βάση ελαιολάδου στην «καρδιά» της Μεσογείου ικανή να τροφοδοτήσει, καταρχήν, µε µεγάλες ποσότητες τη «διψασµένη» για ελαιόλαδο εγχώρια αγορά. Σύµφωνα µε τη Rabobank, η αναδυόµενη αγορά της Κίνας προσφέρει µια σηµαντική ευκαιρία ανάπτυξης για τον ελαιουργικό κλάδο καθώς η ζήτηση αυξάνεται µε γοργούς ρυθµούς και πλέον συνιστά υπολογίσιµο µέγεθος στον παγκόσµιο «χάρτη» του προϊόντος. Χαρακτηριστικά, το 2013 εισήγαγε 43.400 τόνους ελαιολάδου. Άλλωστε, στη λακωνική ανακοίνωσή της η Bright Food, αναφέρει ότι στόχος της είναι η περίφηµη µεσογειακή διατροφή να ενταχθεί και να βρει τη θέση που της αξίζει στην κινεζική κουζίνα.
Όµως, δεν πρόκειται να περιοριστεί εκεί καθώς, όπως αναφέρει, σκοπεύει να «υποστηρίξει την προσπάθεια επέκτασης του ελαιολάδου στη διεθνή αγορά». Στην προσπάθεια αυτή η αναγνωρισιµότητα της Salov στις περίπου 60 χώρες που έχει παρουσία αναµένεται να αποδειχτεί πολύτιµος σύµµαχος. Το –πρώην πλέον- ιταλικό γκρουπ διαθέτει στο χαρτοφυλάκιό του το σήµα Sagra και, κυρίως, το Filippo Berio το οποίο ήταν το δεύτερο πιο «καλοπουληµένο» ελαιόλαδο στην αγορά των ΗΠΑ το 2013 µε πωλήσεις 133,7 εκατ. δολαρίων, πίσω από το Bertolli που ανήκει στηνDeoleo και κατέγραψε πωλήσεις 175,2 εκατ. ευρώ. Σύµφωνα µε την ίδια την εταιρεία, το ελαιόλαδο Filippo Berio κατέχει µερίδιο 19% στην αµερικανική αγορά και 23% (δηλαδή περίπου το ¼) της βρετανικής.

«Πρώτα ήταν οι Ισπανοί, τώρα οι Ρώσοι και οι Κινέζοι»
Η µεταβίβαση µιας ακόµα ιταλικής βιοµηχανίας ελαιολάδου σε ξένα χέρια έγινε δεκτή µε θυµό αλλά και απογοήτευση τόσο από τον Τύπο όσο και από τους ελαιοπαραγωγούς της χώρας. Οι αγρότες διόλου καθησυχάστηκαν από τις διαβεβαιώσεις της Bright Food ότι η «παράδοση της επιχείρησης θα γίνει πλήρως σεβαστή» και ότι η παραγωγή δεν πρόκειται να µεταφερθεί εκτός Ιταλίας.
«Πριν ήταν οι Ισπανοί και οι Γάλλοι. Τώρα πια είναι οι Ρώσοι και οι Κινέζοι», σχολίασε, µεταξύ άλλων, η µεγαλύτερη ένωση αγροτών της Ιταλίας, Coldiretti ενώ η εφηµερίδα Il Giornale έγραψε πως «ακόµα και το ελαιόλαδο της Τοσκάνης πλέον θα µιλάει κινέζικα».
«Η Ιταλία δεν έχει την πολυτέλεια να απωλέσει τόσα πολλά οικογενειακά κειµήλια», δήλωσε ο Νταβίντ Γκρανιέρι, πρόεδρος της Unaprol (Ένωσης Παραγωγών Ελαιολάδου της χώρας, σε ελεύθερη µετάφραση). Ο ίδιος αποκάλεσε τον ελαιουργικό κλάδο µια «αλυσίδα υπεραξιών που δηµιουργεί θέσεις εργασίας και πλούτο εντός της Ιταλίας». «Αν αυτή η αλυσίδα σπάσει, η χώρα θα γίνει φτωχότερη», προειδοποίησε.
Πριν τη Salov είχε προηγηθεί τα τελευταία χρόνια η εξαγορά κι άλλων γνωστών σηµάτων από ξένους οµίλους (Parmalat, Buitoni, Sasso, Caparelli, και, παλαιότερα, Bertolli που κατείχε η Unilever).

Deoleo ή όταν ο αγοραστής  γίνεται… εξαγοραζόµενος

Τα δύο τελευταία σήµατα ανήκουν εδώ και µερικά χρόνια στο χαρτοφυλάκιο της Deoleo η οποία όµως, µετά από ένα «κύµα» σαρωτικών εξαγορών και υπερφιλόδοξων επεκτατικών σχεδίων επί διοικήσεως των αδελφών Salazar, έφτασε κι αυτή να πέσει… θύµα εξαγοράς αλλάζοντας χέρια τον περασµένο Απρίλιο. Ύστερα από ένα σίριαλ αρκετών εβδοµάδων που δοκίµασε ακόµα και τις σχέσεις Ρέντζι-Ραχόι, ο No 1 «παίκτης» της παγκόσµιας αγοράς ελαιολάδου ήρθε στον έλεγχο της CVC Capital Partners, επενδυτικής εταιρείας µε έδρα το Λονδίνο.
Κατά τη διάρκεια του διαγωνισµού, οι Ιταλοί επιχείρησαν να πραγµατοποιήσουν τη «µεγάλη ανατροπή» εκδηλώνοντας µέσω του κρατικού επενδυτικού ταµείου FSO ενδιαφέρον για τις µετοχές της Deoleo που έβγαλαν στο σφυρί οι τράπεζες-πιστωτές της. Κάτι που αµέσως σήµανε συναγερµό στη Μαδρίτη καθώς η προοπτική ο ισχυρότερος όµιλος παραγωγής και διάθεσης ελαιολάδου στον κόσµο να καταλήξει στα χέρια του µεγαλύτερου ανταγωνιστή δεν άρεσε σε κανέναν...
«Οι πολιτικοί στην Ισπανία δεν αισθάνονται άνετα µε τη σκέψη ότι ένα ιταλικό fund µπορεί να αγοράσει την Deoleo», δήλωνε ο Jaume Llopis, καθηγητής στο πανεπιστήµιο IESE, συµπληρώνοντας βέβαια ότι «πιθανότατα το ίδιο ισχύει και για την ξένη επενδυτική». Στο µυαλό των Ιταλών είχε εύλογα αποκρυσταλλωθεί η άποψη ότι οι Ισπανοί πολιτικοί µεταξύ δύο «κακών» επέλεξαν το… «λιγότερο κακό».
Ο Ματέο Ρέντζι έφτασε µέχρι του σηµείου να αφήσει αιχµές αι για εµπορικό εθνικισµό λέγοντας ότι «διακρίναµε µια ιδεολογική προκατάληψη απέναντι στο ενδεχόµενο η Deoleo να τεθεί υπό ιταλική ιδιοκτησία. Αυτό δεν είναι αποδεκτό. θα µιλήσω µε το φίλο µου το Ραχόι γι’ αυτό».
Οι εξηγήσεις φαίνεται ότι δόθηκαν και σε πολιτικό επίπεδο το θέµα έκλεισε εκεί. Σε κάθε περίπτωση, όµως, η ουσία είναι ότι από τον περασµένο Ιούνιο, οπότε και υπογράφηκε η σχετική δεσµευτική συµφωνία- η Deoleo ανήκε σε ένα επενδυτικό fund οι δραστηριότητες του οποίου µέχρι πρόσφατα συµπεριλάµβαναν µέχρι και τη… Φόρµουλα 1 αλλά όχι το ελαιόλαδο.

Στην ...αναµπουµπούλα του εµπάργκο η Τυνησία χαίρεται

Στο µεταξύ, αν και το ελαιόλαδο ξέφυγε από το ρωσικό εµπάργκο, αρκετές ελαιοπαραγωγικές χώρες-ανταγωνιστές των ευρωπαϊκών, όπως η Τυνησία θεωρούν ότι µπορούν να επωφεληθούν από την… αναµπουµπούλα. Σε πρόσφατη συνάντησή του µε τον Βλαντιµίρ Πούτιν, ο Τυνήσιος υπουργός Εξωτερικών, Μ. Χαµντί είπε στον Ρώσο πρόεδρο ότι «το ευρωπαϊκό ελαιόλαδο είναι ούτως ή άλλως χαµηλότερης ποιότητας» και πως η Τυνησία θα ήταν …µετά χαράς «διατεθειµένη να προµηθεύσει τη ρωσική αγορά µε περισσότερο δικό της προϊόν».
Αξίζει να σηµειωθεί ότι η ρωσική αγορά,αναπτύχθηκε τη σεζόν 2011-2012 µε ρυθµό 10% ενώ οι εξαγωγές αυξήθηκαν τη σεζόν 2012-2013 κατά 8% στους 32.517 τόνους.

Μια παγκόσµια «πίτα» αξίας 11 δισ. δολαρίων
Η αξία της παγκόσµιας αγοράς ελαιολάδου υπολογίζεται στα 11 δισ. δολάρια. Οι εξαγωγές στις ΗΠΑ που θεωρούνται και η «ατµοµηχανή» του κλάδου έχουν τριπλασιαστεί από 100.000 τόνους το 1990 σε 300.000 τόνους το 2013. Εκρητική είναι, όµως, η ανάπτυξη και στην Κίνα όπου η µέση ετήσια κατανάλωση υπολογίζεται Η ετήσια κατανάλωση υπολογίζεται µεταξύ 40.000 και 45.000 τόνων όταν πριν από 10 χρόνια δεν ξεπερνούσε τους 800 τόνους.

Κοιτάζουν προς τα έξω και οι ελληνικές επιχειρήσεις

Αν και ανήκει στην πρώτη τριάδα των µεγαλύτερων παραγωγικών χωρών, η Ελλάδα εξακολουθεί να αποτελεί ένα σχετικά µικρό «παίκτη» στον παγκόσµιο χάρτη του επώνυµου, τυποποιηµένου ελαιολάδου. Σύµφωνα µε εκτιµήσεις παραγόντων του κλάδου, οι ελληνικές εξαγωγές ανέρχονται σήµερα στους 25.000 τόνους, ποσότητα αυξηµένη κατά 20%-30% σε σχέση µε µια πενταετία πριν.
Οι δυο µεγαλύτερες επιχειρήσεις της εγχώριας αγοράς, Ελαϊς και Μινέρβα µετά από ένα διάστηµα παρατεταµένης εσωστρέφειας, έχουν επενδύσει τα τελευταία χρόνια αρκετά στις εξαγωγές. Αν και καµία από τις δυο εταιρείες δε δίνει συγκεκριµένες ποσότητες, οι πωλήσεις επώνυµου ελαιολάδου στο εξωτερικό αντιπροσωπεύουν πλέον το 40% των συνολικών εξαγωγών της Ελαϊς-Unilever που εκτιµώνται στα 35 εκατ. Ευρώ.

www.biomagazine.gr/index.php/admin/articles/insert

<< Επιστροφή στην λίστα

© BIO | info@biomagazine.gr

Powered by CreativeWorks